W moim życiu zawodowym od zawsze przeplatały się dwa kierunki – sztuka i pedagogika. Pracowałam jako nauczyciel plastyki w szkole podstawowej, prowadziłam zajęcia ceramiczne w świetlicy środowiskowej. Ważnym etapem była dla mnie praca z dziećmi niewidomymi w pracowni ceramicznej w Laskach. Pod wpływem tych doświadczeń napisałam pracę magisterską o znaczeniu arteterapii w rewalidacji niewidomego dziecka.
Na tematykę i charakter moich prac wpłynęła współpraca z Ani Polarusz, twórczynią teatru lalek „Scena Elfów” działającego w Warszawie przy Galerii Freta. Odbywają się tam cykliczne wystawy lalki artystycznej, na których wystawiałam swoje prace.
2014 I wystawa „Prezent jak ta lala”
2015 II wystawa „Legendy Warszawskie”
2016 III wystawa „Lalka jako prezent”
Dlaczego robię lalki?
Tematem lalki artystycznej zainteresowałam się całkiem niedawno. Pociąga mnie w niej nieprzedmiotowość przedmiotu. Możliwość stworzenia duchowości, osobowości z porcelany, gliny, papieru czy tkaniny. Do modelowania używam masy Prosculpt, której właściwości przypominają glinę. Do malowania stosuję farby Genesis, używane w lalkarstwie z powodu ich trwałości po wypaleniu. Chciałabym, aby moje lalki były dla innych spotkaniem ze światem, może trochę wymyślonym, ale w moim przekonaniu istniejącym… bo każda lalka ma swój los, swoją duszę i swoją historię.